Ministerstwo Finansów przedstawiło kolejną wersję projektu ustawy UD116, dotyczącego zmian w podatkach dochodowych. W porównaniu z projektem z 16 marca 2026 r., zakres nowelizacji został istotnie ograniczony.
Pierwotnie projekt miał być szerokim pakietem uszczelniającym, obejmującym PIT, CIT, estoński CIT oraz ryczałt od przychodów ewidencjonowanych. Zapowiadano m.in. zaostrzenie zasad korzystania z IP Box, ograniczenie ulgi mieszkaniowej, opodatkowanie sprzedaży rzeczy darowanych członkom rodziny, wprowadzenie regulacji dotyczących „ukrytej dywidendy”, rozszerzenie katalogu ukrytych zysków w estońskim CIT oraz istotne zmiany w opodatkowaniu restrukturyzacji. Dodatkowo zapowiadano zmiany w ryczałcie od przychodów ewidencjonowanych.
Po konsultacjach publicznych z rozbudowanego pakietu pierwotnie planowanych zmian, wycofano większość najdalej idących rozwiązań, które mogły mieć największe znaczenie finansowe dla przedsiębiorców i wspólników spółek, w tym planowane zmiany dotyczące:
IP Box,
ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,
ulgi mieszkaniowej,
sprzedaży rzeczy darowanych członkom rodziny,
programów motywacyjnych,
„ukrytej dywidendy”,
rozszerzenia ukrytych zysków w estońskim CIT,
opodatkowania likwidacji spółek osobowych po przekształceniu,
kosztów po restrukturyzacjach,
amortyzacji spółek nieruchomościowych.
Co pozostało w projekcie?
Z zakresu ustawy o PIT mają zostać wyłączone świadczenia służące zaspokajaniu potrzeb rodziny niezależnie od ustroju majątkowego małżonków.
Obecnie wyłączenie odwołuje się do małżonków objętych wspólnością majątkową. Po zmianie ma obejmować również świadczenia między małżonkami pozostającymi w rozdzielności majątkowej.
Projekt przesądza, że ustawowa waloryzacja środków zgromadzonych na wygasłych rachunkach bankowych oraz rachunkach w SKOK będzie przychodem z kapitałów pieniężnych. Przychód ma powstawać w dniu dopisania waloryzacji do rachunku i podlegać 19-procentowemu zryczałtowanemu podatkowi.
Przepisy mają znaleźć zastosowanie do przychodów uzyskanych od 1 lipca 2026 r., mimo że ustawa ma zostać uchwalona później.
Projekt porządkuje zasady zwolnień dotyczących przychodów z obligacji oraz obowiązki płatników przy wykupie obligacji przez emitenta. Część przepisów ma mieć zastosowanie do przychodów osiąganych już od 1 stycznia 2024 r.
Od 2026 r. wysokość limitu kosztów dotyczących samochodu osobowego zależy od poziomu emisji CO₂:
225 000 zł dla samochodów elektrycznych i wodorowych,
150 000 zł dla pojazdów spalinowych emitujących mniej niż 50 g CO₂ na kilometr,
100 000 zł dla pozostałych samochodów.
Projekt umożliwia wykazanie poziomu emisji nie tylko na podstawie danych z Centralnej Ewidencji Pojazdów, lecz również m.in. świadectwa zgodności albo dokumentu wydanego lub uznanego przez Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego.
Projekt precyzuje katalog odliczeń, które mogą pomniejszać podstawę daniny solidarnościowej. Podatnik będzie mógł uwzględniać wyłącznie wskazane w ustawie straty podatkowe, składki na ubezpieczenia społeczne, określone składki zdrowotne, pomniejszenia dotyczące dochodów zagranicznej jednostki kontrolowanej. Jednocześnie projekt nie obejmuje już dochodów z IP Box podstawą daniny solidarnościowej. Ta część pierwotnej propozycji została usunięta.
Pozostawiono przepisy rozszerzające ograniczenia w zaliczaniu kosztów finansowania dłużnego do kosztów podatkowych. Ograniczenia dotyczące finansowania przeznaczonego m.in. na nabycie udziałów, połączenia lub inne transakcje kapitałowe mają obejmować również kolejne finansowanie zaciągane w celu spłaty pierwotnego kredytu lub pożyczki, w tym refinansowanie i konsolidację zobowiązań. Dla grup kapitałowych oznacza to konieczność zachowania dokumentacji pozwalającej prześledzić przeznaczenie środków także przy kolejnych refinansowaniach.
Oprocentowanie pożyczki korzystającej z tzw. bezpiecznej przystani ma być ustalane według stopy zmiennej, aktualizowanej nie rzadziej niż raz na trzy miesiące. Rozwiązanie będzie stosowane do transakcji kontrolowanych realizowanych w roku podatkowym rozpoczynającym się po 31 grudnia 2026 r. Podmioty powiązane powinny zweryfikować zawarte umowy pożyczek oraz mechanizmy aktualizacji oprocentowania.
Pozostawiono techniczne zmiany w konstrukcji podatku od przerzuconych dochodów, m.in. dotyczące: podatkowych grup kapitałowych, sposobu ustalania kosztów, przekazywania płatności do kolejnych podmiotów, kosztów zarachowanych, lecz jeszcze nieponiesionych. Zmiany mogą mieć znaczenie dla spółek dokonujących płatności za usługi niematerialne, finansowanie lub prawa własności intelektualnej na rzecz zagranicznych podmiotów powiązanych.
Z projektu usunięto szeroką zmianę sposobu ustalania uproszczonej podstawy minimalnego CIT. Pozostało natomiast rozszerzenie katalogu wyłączeń o podatników prowadzących działalność w zakresie: sprzedaży energii elektrycznej, ciepła lub gazu przewodowego, przetwórstwa węgla koksowego i hutnictwa.
Projekt porządkuje zasady ustalania, z jakiego okresu pochodzi zysk wypłacany po zakończeniu stosowania estońskiego CIT. Co do zasady wypłata dokonana po wyjściu z ryczałtu będzie uznawana za wypłatę zysku wypracowanego w okresie estońskiego CIT. Wyjątek będzie dotyczył sytuacji, w której z uchwały o podziale wyniku finansowego jednoznacznie wynika, że wypłacany jest zysk sprzed wejścia w ten system. Jeżeli podatek od zysku netto został już zapłacony przy wyjściu z estońskiego CIT, wspólnik nie skorzysta z pomniejszenia PIT właściwego dla bieżącej wypłaty zysku opodatkowanego ryczałtem. Celem regulacji jest uniknięcie dwukrotnego zastosowania preferencji.
Projekt uchyla art. 28j ust. 5 ustawy o CIT. Po zmianie spółka nie będzie mogła wybrać estońskiego CIT od pierwszego dnia dowolnie wybranego miesiąca w trakcie trwającego roku podatkowego. Wejście do systemu będzie zasadniczo wymagało rozpoczęcia nowego roku podatkowego. Zmiana ma istotne znaczenie dla harmonogramów przekształceń i reorganizacji planowanych na 2027 r.
Doprecyzowano alternatywny, wydatkowy warunek zatrudnienia. Spółka będzie musiała ponosić miesięczne wydatki na wynagrodzenia co najmniej trzech osób niebędących wspólnikami w wysokości odpowiadającej łącznie co najmniej trzykrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw.
Projekt wprowadza ustawową definicję wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą w estońskim CIT. Będą nimi: wydatki poniesione w innym celu niż osiągnięcie przychodów albo zachowanie lub zabezpieczenie ich źródła, a także opłaty i należności publicznoprawne o charakterze sankcyjnym. Do drugiej grupy mogą należeć w szczególności kary, grzywny i inne sankcyjne obciążenia publicznoprawne.
Projekt przewiduje szczególne rozwiązanie dla podatników, którzy wybrali estoński CIT w trakcie roku, lecz nie sporządzili lub nie podpisali w terminie wymaganego sprawozdania finansowego. Podatnik będzie mógł zachować skuteczność wyboru estońskiego CIT, jeżeli sporządzi sprawozdanie zgodnie z ustawą o rachunkowości, uzyska wymagane podpisy, oraz przekaże sprawozdanie elektronicznie Szefowi KAS do 31 stycznia 2027 r. Projekt umożliwia ponadto korektę wcześniejszych deklaracji, wznowienie postępowań zakończonych decyzją ostateczną, odzyskanie nadpłaty powstałej wskutek zakwestionowania estońskiego CIT wyłącznie z przyczyn formalnych. To jedna z najbardziej praktycznych i korzystnych zmian pozostawionych w projekcie.
Będziemy monitorować dalszy przebieg prac.
„Stabilne fundamenty prawne dla rozwoju Twojej firmy.”
© 2024 Copyright - Kancelaria Radcy Prawnego Bernadeta Obszańska - All Rights Reserved
Website created by NOVO - Marketing Partner
b.obszanska@krpobszanska.pl
38-400 Krosno, ul. Podkarpacka 26